чин

чи ранг

м. уст.
1. чин (мамлекеттик, согуштук жана граждандык кызматчылардын кызматтык даражасы);
повышение в чине чини жагынан жогору көтөрүлүү;
офицерский чин офицердик чин;
2. (чиновник) чин;
чины дипломатического корпуса дипломаттык корпустун чиндери (бир өкмөттүн алдындагы чет элдик посольстволорунун жогорку кызмат адамдары);
без чинов разг. ачык-айрым, өз кишидей (мамиле);
чин чином разг. тийиштүү болгондой.

Чин (чен)

ЧИН (ЧЕН) – белгилүү бир укуктар жана милдеттер байланышкан аскердик жана жарандык кызматкерлердин кызматтык даражалары. КР сот, прокуратура, жана юстиция кызматкерлери үчүн класстык чендер белгиленген.